Koyunlar ve Kuzular

Koyunlar çok sakin hayvanlardır. Hiçbir şey onları çileden çıkartamaz. Bu, onlara büyük büyük büyükanne ve büyük büyük büyükdedelerinden kalan bir özellik ve mirastır. Üstelik koyunlar sadece yün ve süt kaynağı değil, aynı zamanda flora, yani bitkisel örtüye bir nevi bakım uygulayan çok yararlı hayvanlardır. Gezerken toynakları ile geçtikleri yerleri düzleştirir, büyüyen bitkileri kemirir, kısacası doğanın, dengesini sağlamasına katkıda bulunurlar.

Doymak bilmeyen minik kuzular
İnsanlar 9000 yıldır koyunlara evcil bir hayvan gibi bakıp onlardan yararlanıyor. İlginçtir ki, bu hayvanlara sadece insanlar değil, arılar da minnetar. Hatta arıların koyunlara hayran oldukları bile söylenebilir. Bu hayranlık ve minnet duygusu aslında boşuna değil. Çünkü koyunlar karınlarını doyurmak uğruna her çalıya, her bitkiye ulaşmak için toynaklarıyla, arıların en büyük düşmanları olan örümceklerin dantel gibi işlenmiş ağlarını, yani arı ve sinek tuzaklarını bozuyor.
Minik kuzular şubat sonu, mart başı gibi dünyaya geliyor. Anne koyunlar miniklerinin iyi beslenmesine çok dikkat ediyor ve sevimli yavrularını günde yaklaşık 15 kez emziriyor. Açlıklarını ve seviçlerini "meee, mee" diye tatlı sesleriyle belli eden, zıplamayı çok seven kuzular, sürekli şefkatli annelerinin gözetimi
altında bulunuyor.